Honing

(Schyns, 1996) De honing staat bekend als gezond en lekker. Per jaar wordt er door de bijenvolken ongeveer 1 miljoen kilo honing gemaakt. De honing wordt onder andere gebruikt als zoetstof ter voorkoming van ziekten en voor de verbetering van de lichamelijke gesteldheid. Bijen verzamelen suikerhoudende (vloei)- stoffen zoals nectar en honingdauw en brengen deze naar hun woning, zodat deze verwerkt kunnen worden tot honing.

Samenstelling van honing

Honing is voornamelijk samengesteld uit (Janssen, 2003):

Stoffen

 

Gehalte (%)

 

Water

 

             17,20

 

Suikers:

     
 

Fructose (vruchtensuiker)

             38,20

 
 

Glucose (druivensuiker)

             31,30

 
 

Sacharose (biet-/rietsuiker)

               1,30

 
 

Maltose

               7,30

 
 

Hogere suikers

               1,50

 

Vrije zuren (als gluconzuur)

 

               0,43

 

Totaal zuur (als gluconzuur)

 

               0,57

 

Diastase (amylase) getal *

 

             20,80

 

Stikstof

 

               0,04

 

Ph (zuurtegraad) *

 

               3,91

 

As (mineralen)

 

               0,17

 

Stuifmeel (pollen)

     

Hydroxymethyfurfural (HMF)

     
             
   

Overige stoffen

Overige stoffen die ook voorkomen in honing zijn:
• Anti-oxidanten-chrysin
• Pinobanksin
• Pinocambrin
• Catalase
• Vitamine C

Honing heeft invloed op:

Honing heeft invloed op de volgende aspecten (Glazenborg, 2004), (Janssen, 2003):
• Het reinigen van de wond
• De ongehinderde afvoer van de wondvocht
• Het effectief bij sterk ruikende wonden
• Resultaat leveren zonder (bekende) bijwerkingen
• Het bevorderen van de vorming van huidweefsel
• De lage zuurgraad (waarin bacteriën niet in kunnen leven)

Overige gebruikte literatuur:

Glazenborg, J. (2004). Wondbehandeling in de imkerij . maandblad voor imkers.
Janssen, F. (2003). Cursusboek Honingkunde. Cursusboek Honingkunde.
Schyns, M. (1996). Kleverig goedje ter verdediging van de stad. Maandblad voor imkers.